श्रीमद् भगवद्गीता ज्ञान

ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते।
सङ्गात्संजायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते॥

dhyāyato viṣhayān puṁsaḥ saṅgas teṣhūpajāyate | saṅgāt sañjāyate kāmaḥ kāmāt krodho ’bhijāyate

कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन।
मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥

karmaṇy-evādhikāras te mā phaleṣhu kadāchana | mā karma-phala-hetur bhūr mā te saṅgo ’stvakarmaṇi

क्रोधाद्भवति संमोहः संमोहात्स्मृतिविभ्रमः।
स्मृतिभ्रंशाद् बुद्धिनाशो बुद्धिनाशात्प्रणश्यति॥

krodhād bhavati sammohaḥ sammohāt smṛiti-vibhramaḥ | smṛiti-bhraṁśhād buddhi-nāśho buddhi-nāśhāt praṇaśhyati

मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः।
आगमापायिनोऽनित्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत॥

mātrā-sparśhās tu kaunteya śhītoṣhṇa-sukha-duḥkha-dāḥ | āgamāpāyino ’nityās tāns-titikṣhasva bhārata

उद्धरेदात्मनात्માનં નાત્માનમવસાદયેત્।
આત્મૈવ હ્યાત્મનો બન્ધુરાત્મૈવ રિપુરાત્મનઃ॥

uddhared ātmanātmānaṁ nātmānam avasādayet | ātmaiva hyātmano bandhur ātmaiva ripur ātmanaḥ

अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम्॥

ananyāśh chintayanto māṁ ye janāḥ paryupāsate | teṣhāṁ nityābhiyuktānāṁ yoga-kṣhemaṁ vahāmyaham

सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज।
अहं त्वां सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः॥

sarva-dharmān parityajya mām ekaṁ śharaṇaṁ vraja | ahaṁ tvāṁ sarva-pāpebhyo mokṣhayiṣhyāmi mā śhuchaḥ

यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः।
स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते॥

yad yad ācharati śhreṣhṭhas tat tad evetaro janaḥ | sa yat pramāṇaṁ kurute lokas tad anuvartate